صراط مستقیم

فرهنگی،اعتقادی،اجتماعی

صراط مستقیم

فرهنگی،اعتقادی،اجتماعی

صراط مستقیم

من، علی سهراب پور، متولد شهرستان کازرون (استان فارس) و فعلا در حوزه علمیه کازرون مشغول به تدریس هستم.
تمام تلاش من این است که بتوانم خدمتی از لحاظ فکری و اعتقادی به دوستان عزیزم کرده باشم.

آخرین نظرات


به لطف خدا کتاب خلوت شیطانی ( خودارضایی و راه درمان آن) به چهارمین چاپ خود رسید.چاپ چهارم در تیراژ 5000 نسخه و با قیمت چاپ قبل یعنی 4600 تومان توسط نشر معارف وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها منتشر شده است

  • علی سهراب پور

جناب آقای حسین معصومی؛یکی از دوستان عزیز بنده است که زحمت کشیده اند و صحبت های مرا که در موضوع جلسه خواستگاری بوده،به صورت برنامه ی اندرویدی آماده نموده اند.

ضمن تشکر فراوان از ایشان؛ دوستان عزیز می توانند از طریق برنامه "بازار"و با جستجو عبارت "مشاوره ازدواج صوتی" این برنامه را به صورت رایگان دانلود نمایند

برای انتقال به آدرس برنامه در سایت بازار بر روی آدرس زیر کلیک کنید


"مشاوره ازدواج صوتی"


سوالات غیر مستقیم مربوط به جلسه خواستگاری نوشته نشده است

  • علی سهراب پور

خدا و گنجشک...

۲۲
خرداد

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت " . می آید ، من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد"

    ... و سر انجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست . فرشتگان چشم به لبهایش دوختند ، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود " با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست 

...گنجشک گفت " لانه کوچکی داشتم ، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام . تو همان را هم از من گرفتی . این توفان بی موقع چه بود ؟ چه می خواستی از لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود ؟"... و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.

....سکوتی در عرش طنین انداز شد . فرشتگان همه سر به زیر انداختند .
خدا گفت " ماری در راه لانه ات بود . خواب بودی . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمین مار پر گشودی".... . گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.
خدا گفت " و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی."
...اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود . ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت .... های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد

 

 قرآن کریم:

چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید، حال آنکه خیر شما در آن است؛ ویا چیزی را دوست داشته باشید،حال آنکه شر شما درآن است. و خدا می داند،و شما نمی دانید.

سوره ی بقره،آیه ۲۱۶

  • علی سهراب پور

یکی از سوالاتی که مطرح می شود این است که چرا خداوند در آیه 34 سوره نساء زدن زنان را مجاز دانسته است؟ آیا این مسئله ظلم به زن نیست؟


در پاسخ به این سوال باید عرض کنیم:

 

برای این که بتوانیم قضاوت درست و درک صحیحی از این آیه قرآن بدست بیاوریم لازم است عین آیه قرآن را ذکر کنیم. آیه 34 سوره نساء می فرماید:

فالصالحات قانتات حافظات للغیب بما حفظ الله وَاللاّتِی تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِی الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإنْ أَطَعْنَکمْ فَلاَ تَبْغُوا عَلَیْهِنَّ سَبِیلاً"؛


زنان صالح، زنانى هستند که متواضعند، و در غیاب (همسر خود،) اسرار و حقوق او را، در مقابل حقوقى که خدا براى آنان قرار داده، حفظ می ‏کنند. و (اماآن دسته از زنان را که از نشوز و سرکشى و مخالفتشان بیم دارید،پند و اندرز دهید! (و اگر مؤثر واقع نشد،) در بستر از آنها دورى نمایید! و (اگر این راه هم موثر نبود،) آنها را بزنید! و اگر از شما پیروى کردند، راهى براى تعدى بر آنها نجویید)بدانید) خداوند، بلندمرتبه و بزرگ است. (و قدرت او، بالاترین قدرتهاست)


همان طور که ملاحظه فرمودید خداوند حکم زدن را فقط و فقط در مسئله نشوز جایز دانسته آن هم بعد از طی مراحل دیگر.

اما نشوز بدین معناست که زن در مقابل تکالیف اختصاصیش یعنی تمکین بدون هیچ عذر موجهی سرپیچی نماید.

اما برای اینکه مسئله زدن و کیفیت آن قابل فهم باشد نیاز به این مقدمه است(لطفا دقت کنید).

قبل از اسلام به زن اهمیت زیادی داده نمی شد و ظلم های فراوانی به ایشان روا داشته می شد. این مسئله هم اختصاص به عرب ها نداشت و در همین ایران خودمان نیز محدودیت ها و ظلم های فراوانی به زن می شد و حق اعتراضی هم نداشتند. اما اسلام با هرگونه ظلم و ستم به زنان مخالفت کرد و دختر را هدیه الهی به زن و شوهر دانست.

توصیه های زیاد اسلام به برخورد همراه با لطافت و محبت و توجه بیشتر به دختر از همین باب بود. اسلام زن را مانند گلی توصیف کرد که مرد موظف است از او با مهربانی مراقبت کند، اسلام زن را مخلوقی از مخلوقات خدا به حساب آورد و در انسانیت او هیچ تفاوتی با مرد قائل نشد .  اما توصیه های اسلام در مورد زنی که ازدواج می کند بیشتر است.

به مرد توصیه می کند: برای او مهریه که نشان از مهر و محبت است قرار دهد،  او را به بهترین نام ها که دوست می دارد صدا کند، توصیه می کند که لقمه ی غذا در دهان او بگذارد، توصیه می کند او را به کارهای منزل مجبور نکند،  در کارهای خانه به او کمک کند، به او ابراز محبت کنید و بگوید که دوستش دارد.

توصیه می کند که مرد قدردان زحمات او باشد، توصیه می کند از لحاظ جنسی به او ظلم نکند، توصیه می کند تا آنجا که در توان مرد است درجهت تامین وسائل رفاهی زندگی برای همسر خود کوشش کند، توصیه می کند اگر همسر روحیات بد و مشکلاتی دارد صابر باشد، توصیه می کند با انصاف و عدالت با او برخورد کند و بالاخره توصیه می کند او را ابزاری برای رسیدن به اشباع غرایز جنسی خود نداند بلکه او را همراه جاده سعادت خود به شمار آورد.

حال شما تصور کنید مردی که در منزل با همسر خود این گونه رفتار کند و تا می تواند از محبت به همسرش دریغ نکند؛ اما با این حال زن از تنها وظیفه خود که تمکین در مقابل شوهر است سرپیچی کند این مرد چگونه باید رفتار کند.

آیا زن را طلاق دهد؟ آیا به او بی احترامی کند؟ آیا از او شکایت کند؟ آیا مسئله را با دیگران در میان بگذارد؟ آیا او را آن قدر بزند تا به راه بیاید؟ هیچکدام. اسلام هیچکدام را توصیه نمی کند.

بلکه توصیه اسلام این است که در مرحله اول مرد با مهر و محبت زن را نصیحت کند که چرا از وظیفه خود سرپیچی می کند و با صحبت و نصیحت مشکل را برطرف کند. البته واضح است که وقتی قرآن می فرماید او را نصیحت کند مقصود فقط یکبار نیست بلکه چندین بار مرد باید این کار را انجام دهد.

 اگر این کار نتیجه بخش بود که هیچ؛ اما اگر نتیجه بخش نبود در مرحله بعد مرد در هنگام خواب سعی کند روی خود را از زن برگرداند و با کمی فاصله با او بخوابد. چرا که این کار برای زنی که تا دیروز مورد مهر و محبت و توجه مرد بوده بسیار سنگین است و اگر واقعا زن از روی غفلت از وظایف خود سرپیچی می کند به خود می آید و رفتار خود را اصلاح می کند .

پس مرد تا مدتی این کار را انجام دهد و از این طریق نارضایتی خود را اعلام کند . اما اگر این مسئله هم کارساز نشد چی؟ توصیه اسلام آن است که در مرحله مرد می تواند(نه این که واجب باشد) به گونه ی دیگر این نارضایتی خود را نشان دهد و آن هم زدن زن است.
اما نه هر زدنی .بلکه طبق احادیث ما مرد حق ندارد زن را به گونه ای بزند که موجب سرخی و یا کبودی بدن او شود بلکه بر اساس روایت او را با مثل چوپ مسواک که خیلی سبک است و درد آن چنانی هم ندارد باید تنبیه کند. چنانکه پیامبر اکرم (ص)در مورد کیفیت زدن  فرمود : ضربا غیر مبرح؛ زدنی که درد آور و سخت نباشد. پس اسلام حتی می گوید درد آور هم نباشد.

 اما این سوال مطرح است این چه زدنی است که نه سرخ شود و نه کبود؟و حتی درد آور هم نباشد؟

پاسخ واضح است توصیه اسلام به زدن برای تخلیه عقده های مرد نیست بلکه مقصود آن است که زن به خود بیاید و صرفا از این جهت است. چرا که زنی که آن آن اندازه مورد توجه و محبت مرد بوده وقتی می بیند شوهرش او را می زند و لو  آرام به خود می آید و رفتار خود را اصلاح می کند. با خود می اندیشد که چه اشتباهی مرتکب شده که شوهرش مهر و محبت را از وی دریغ می کند.

این شیوه دقیقا بر اساس علم روانشناسی است و حاوی مسائل مهم تربیتی است. در روانشناسی گفته می شود که زنها فطرتا اقتدار طلب هستند و این حس اقتدار طلبی وقتی در آنان اشباع می شود که مورد مهر و محبت شوهرشان قرار گیرند. لذا اگر شوهر به او مهر و محبت کرد اما زن همچنان به وظایف خود عمل نمی کند  بدون شک مشکل از جای دیگر است. که در آن وقت راه اصلاح؛ استمرار بدون قید و شرط محبت نیست.

مسلم است زنی که با او اینگونه رفتار شود و باز هم تمکین نکند و وظیفه خود را انجام ندهد حتما یا قصد آزار و اذیت شوهر خود را دارد، یا با شخص دیگری ارتباط دارد،یا مشکلات دیگری که شاید هیچ ربطی به شوهرش نداشته باشد.

با این توضیحات روشن شد که این توصیه اسلام به مردان، به هیچ وجه ظلم به زن محسوب نمی شود بلکه اتفاقا بهترین راه برای اصلاح مشکل زن می باشد.

البته ناگفته نماند عده ای زدن در آیه را به معنای دیگری گرفته اند که در کتب تفسیری ذکر شده است

  • علی سهراب پور

خاک خوشبخت

۱۲
خرداد

سالها پیش از این

             زیر یک سنگ گوشه ای از زمین

  من فقط یک کمی خاک بودم همین!

یک کمی خاک که دعایش

           پر زدن آن سوی پرده ی آسمان بود!

                         آرزویش همیشه

          دیدن آخرین قله ی کهکشان بود!

*

خاک هر شب دعا کرد

      از ته دل خدا را صدا کرد.

             یک شب آخر دعایش اثر کرد

                          یک فرشته تمام زمین را خبر کرد

وخدا تکه ای خاک برداشت

              آسمان را در آن کاشت

                        خاک را

                            توی دستان خود ورز داد

                                         روح خود را به او قرض داد

خاک

  توی دست خدا نور شد

                          پر گرفت از زمین دور شد

راستی

من همان خاک خوشبخت

             من همان نور هستم

پس چرا گاهی اوقات

            این همه از خدا دور هستم

 شعر از عرفان نظر آهاری

  • علی سهراب پور
خداوند گفت : « دیگر پیامبری مبعوث نخواهم فرستاد ، آن گونه که شما انتظار دارید اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند.»

 وآنگاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد.پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود. عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.

وخدا گفت:« اگر بدانید، حتی با آواز پرنده ای می توان رستگار شد.»

 خدا رسولی از آسمان فرستاد . باران نام او بود. همین که باران ، باریدن گرفت، آنان که اشک را می شناختند، رسالت او را دریافتند،پس بی درنگ توبه کردند و روح شان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند .

خدا گفت : «اگر بدانید با رسول باران هم می توان به پاکی رسید.»

 خداوند پیغامبر باد را فرستاد، تا روزی بیم دهد و روزی بشارت .پس باد روزی توفان شد و روزی نسیم و آنان که پیام او را فهمیدند روزی در خوف و روزی در رجا زیستند . 

خداوند گفت : «آن که خبر باد را می فهمد قلبش در بیم و امید می لرزد و قلب مومن این چنین است .» 

 خدا گلی را از خاک برانگیخت، تا معاد را معنا کند . 

و گل چنان از رستخیز گفت که از آن پس هر مومنی که گلی را دید، رستاخیز را به یاد آورد . 

خدا گفت : «اگر بفهمید، تنها با گلی قیامت خواهد شد.»

 خداوند یکی از هزاران نامش را به دریا گفت . دریا بی درنگ قیام کرد و چنان به سجده افتاد که هیچ از هزارموج او باقی نماند . مردم تماشا می کردند، عده ای پیام دریا را دانستند، پس قیام کردند و چنان به سجده افتادند، که هیچ از آنها باقی نماند . 

خدا گفت : «آن که به پیغمبر آب ها اقتدا کند، به بهشت خواهد رفت .»

و به یاد دارم که فرشته ای به من گفت : «جهان آکنده از فرستاده و پیغمبر و مرسل است ، اما همیشه کافری هست تا باران را انکار کند و با گل بجنگد ، تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دریا را ساحر . اما هم امروز ایمان بیاور که پیغمبر آب و رسول باران و فرستاده باد برای ایمان آوردن تو کافی است...»
عرفان نظرآهاری

  • علی سهراب پور

اشاره: بدحجابی و بعضا بی حجابی تعدادی از بازیگران زن سینما و تلویزیون در محافل و مجالس مختلف چیزی نیست که بر کسی پنهان باشد. مطالب ذیل در واقع اشاره ای است به همین مهم.


می گویند خیلی سخت است لحظه ی مردن!  بسته شدن زبان و رفتن توان و نیرو از اندام ها، گریه ی اطرافیان و وداع با آن ها! جدا شدن از تمام وابستگی هادیدن چیزهایی که قبل از آن لحظه انسان نمی توانست آن ها را ببیند

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!



می گویند قبر هر روز می گوید که منم خانه ی غربت، منم خانه ی وحشت، منم خانه ی کِرم! فشار قبر آن قدر دشوار است که تصورش دنیا را بر انسان تنگ می کند

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!

 


می گویند فاصله ی مرگ تا قیامت را برزخ پر می کند. اهالی برزخ فریاد می کنند که چقدر نزدیک است که گریه کنید بر نفس های خود ( خطاب به زنده ها) و سودی نداشته باشد، مثل ما که گریه می کنیم و سودی ندارد، قبل از این که مثل ما گرفتار شوید، تلاش کنید.

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!

 


می گویند قیامت خیلی هولناک است! ترسی است که بزرگ ترین ترس هاست! حتی فرشته ها و آسمان و زمین و باد و کوه و صحرا و دریا هم از قیامت می ترسند!

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!




می گویند بیرون آمدن از قبر، بر انسان خیلی سخت است! از هول چشم بلند نمی کند!

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!

 


می گویند از انسان سخت حساب کشیده می شود! از عمر او که در چه فنا کرده، از جوانی او که در چه کهنه کرده، از مالش که از کجا آورده و در کجا خرج کرده و از محبت اهل بیت.

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!

 


می گویند صراط پلی است که روی جهنم کشیده اند! از مو باریک تر است و از شمشیر برنده تر و از آتش گرم تر!

اما مهم نیست!

بازیگران که نمی میرند!

 

 


بازیگران که نمی میرند، پس کل نفس ذائقه الموت!یعنی چی؟



*** 

بازیگران، نمونه ی واضح کسانی اند که نمی میرند، القصه گویا خیلی های دیگر هم نمی میرند!


بالاخره باید یک فرقی باشد بین کسانی که فکر می کنند می میرند و کسانی که فکر نمی کنند می میرند!

 

 

منبع:وبلاگ شیخ معصومه
  • علی سهراب پور
جناب آقای حسین معصومی؛یکی از دوستان عزیز بنده است که زحمت کشیده اند و صحبت های مرا که در موضوع مهارت های زندگی بوده است را به صورت برنامه ی اندرویدی آماده نموده اند.
در این برنامه آقایان متاهل با مهارت های مختلف برای جلوگیری از بروز مشکل با همسرشان و نیز راه حل برطرف کردن مشکلات زناشویی آشنا خواهند شد.
این برنامه مخصوص آقایان متاهل است و لذا جدا درخواست می کنم بانوان محترم از آن استفاده ننمایند .انشاءالله بزودی برنامه مربوط به خانم ها نیز آماده خواهد شد
برای دانلود بر روی عکس زیر کلیک کنید



برگرفته شده از 114serat.blog.ir

جناب آقای حسین معصومی؛یکی از دوستان عزیز بنده است که زحمت کشیده اند و صحبت های مرا که در موضوع جلسه خواستگاری بوده،به صورت برنامه ی اندرویدی آماده نموده اند.

برگرفته شده از 114serat.blog.ir

  • علی سهراب پور

 

بسم الله الرحمن الرحیم

نماز یکی از عبادات مهم در اسلام می باشد.چرا که در نماز هم خودشناسی وجود دارد و هم خدا شناسی.هم تذکری است برای وظایف دنیوی ما و هم یادآوری است برای آخرت.

نماز است که به انسان گوشزد می کند که تو فقط بنده یک نفر هستی و بس و اگر قرار است در مقابل کسی به رکوع و سجده بیفتی آن کس فقط خالق و مربی توست.

نماز است که به ما یادآوری می کند اگر اهل هدایت هستیم و در صراط مستقیم قدم بر می داریم باید خود را مدیون رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و بندگان صالح او که همان اهل بیت (علیهم السلام) هستند بدانیم.نماز در واقع بازگشت و توبه عبد است به سوی خدا و از همین روست که در روایات دو رکعت نماز را پاک کننده گناهان معرفی کرده اند.

اما نکته قابل تامل آنست که نماز در صورتی می تواند این همه آثار داشته باشد که با حضور قلب و توجه خوانده شود.رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمودند: إِنَّمَا لَکَ‏ مِنْ‏ صَلَاتِکَ‏ مَا أَقْبَلْتَ‏ عَلَیْهِ‏ بِقَلْبِک فقط آن اندازه از نمازت برای توست (مقبول است)که با قلب خود به آن روی آورده باشی.

ما در این مطلب سعی خواهیم کرد راه های حضور قلب در نماز را مورد بررسی قرار دهیم.اما قبل از آن لازم است حضور قلب را معنا کنیم

معنای حضور قلب

حضور قلب در نماز یعنی متوجه باشیم که با خداوند در حال سخن گفتن هستیم.همه ما وقتی با شخصی سخن می گوییم بدون شک فراموش نمی کنیم که او را مخاطب قرار داده ایم و با وی در حال سخن گفتن هستیم.نماز نیز سخن گفتن با خداست پس حواسمان باشد که مخاطبان کیست و چه می گوئیم.معنای حضور قلب در نماز همین است.

 

راه های حضور قلب در نماز

1.توجه به حکمت افعال نماز

بدون تردید قیام،تکبیره الاحرام،رکوع،سجده و دیگر افعال نماز هر کدام معنای و مفهومی دارد که توجه به آن می تواند ما را در کسب حضور قلب یاری رساند.

امیرالمومنین علی (علیه السلام) در حدیث شریفی تاویل و معنای افعال نماز را بیان می فرمایند.

جابر بن عبد اللّه انصارى می گوید (1): من با امیر المؤمنین (علیه السلام) بودم که دیدم حضرت به مردى که نماز مى خواند فرمود: اى مرد ! آیا تأویل (معناى) نماز را مى دانى؟ عرض کرد : سَرورم! آیا نماز تأویلى جز عبادت دارد؟ حضرت فرمود : سوگند به آن که محمّد را به پیامبرى فرستاد، آرى دارد

نخستین تکبیر(قبل از تکبره الاحرام مستحب است شش تکبیر گفته شود)

تاویل نخستین تکبیر قبل از تکبیرة الاحرام چنین است که وقتى گفتى : اللّه اکبر ، در قلب و جان خود بگذرانى که خدا بزرگتر از آن است که به قیام یا قعودى وصف شود

تکبیر دوم

و در تکبیر دوم در قلبت چنین بگذرانى که خدا بزرگتر از آن است که به حرکت یا سکونى وصف شود

تکبیر سوم

و در تکبیر سوم او را بزرگتر از آن بدانى که به جسمیّت وصف شود، یا به چیزى مانند باشد، یا به چیزى قیاس شود

تکبیر چهارم

و در تکبیر چهارم او را بزرگتر از آن بدانى که به عارضه اى دچار شود، یا بیماری ها دردمندش کند

تکبیر پنجم

 و در تکبیر پنجم او را بزرگتر از آن بدانى که به جوهرى یا عرضى وصف شود، یا در چیزى حلول کند و یا چیزى در او حلول کند

تکبیر ششم

و در تکبیر ششم چنین از دلت بگذرانى که او بالاتر از آن است که زوال و جا به جایى و دگرگونى حالات ، که در موجودات حادث رواست ، در او جایزباشد

تکبیر هفتم (تکبیره الاحرام)

و در تکبیر هفتم او را برتر از آن بدانى که محلّ حواس پنجگانه باشد
رکوع

تأویل کشیدن گردنت در رکوع نیز این است که با خود گویى : اگر گردنم را بزنى باز به تو ایمان دارم .

سر برداشتن از رکوع

 معنای سر برداشتنت از رکوع در حالی که  جمله «سمع اللّه لمن حمده» را می گویی آن است که  : کسى (خداوندی) که مرا از نیستى به صحنه هستى آورد

سجده اول
تأویل سجده اول این است که در حال سجده از ذهن و دلت بگذرانى که : مرا از این [خاک ]آفریدى .

سربرداشتن از سجده اول

سر برداشتنت از سجده اول، تأویلش این است : مرا از خاک بیرون آوردى

سجده دوم

 و سجده دوم به معناى این است که : مرا به خاک برمى گردانى

سربرداشتن از سجده دوم

و در سر برداشتنت از سجده دوم از قلبت بگذرانى : بار دیگر مرا از خاک بیرون مى آورى

نشستن در حال تشهد
نشستن [در تشهّد] به طرف چپ و گذاشتن پاى راستت روى پاى چپ تأویلش این است که در دلت بگذرانى : خدایا! من حق را بر پا داشتم و باطل را میراندم

تشهد
تأویل تشهّدت عبارت است از : تجدید ایمان و تکرار اسلام و اقرار به برانگیخته شدنِ پس از مرگ

سلام
تأویل سلام دادنها عبارت است از : تمجید پروردگار سبحان و برتر دانستن او از آنچه ستمگران در حقّش گفته اند و ملحدان وصفش کرده اند . تأویل جمله «السلام علیکم و رحمة اللّه و برکاته» طلب رحمت و مِهر خداى سبحان است و این به معناى در امان ماندن شما از عذاب روز قیامت است
امیر المؤمنین علیه السلام سپس فرمود : کسى که تأویل نماز خود را بدین صورت نداند ، نمازش ناقص است .

 

2.توجه به معانی کلمات نماز

بی منطق ترین رفتار آنست که وقتی با کسی در حال سخن گفتن هستیم اگر به ما بگویند: به مخاطبتان چه مطلبی را گفتی یا می گویی؟ پاسخ بدهیم:نمی دانیم.

لذا کسی که نماز می خواند باید هم معنای کلماتی را که ادا می کند بداند و هم به آن توجه داشته باشد.یادگیری تمام کلماتی که در نماز به کار برده می شود کار سختی نیست بلکه بسیار هم آسان است.کل معنای کلمات نماز یک صفحه هم نمی شود لذا در یادگیری آن کوتاهی نباید کرد.

الله اکبر: خداوند بزرگتر از آنست که توصیف شود و او بزرگترین است

 

ترجمه سوره حمد:
بسـم الله الرحمن الرحیم: به نام خداوند بخشنده بخشایشگر.
الحمد لله رب العالمین: ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
الرحمن الرحیم: بخشنده و بخشایشگر است.
مالک یوم الدین : خداوندی که صاحب روز جزا است.
ایاک نعبد و ایاک نستعین: (پروردگارا) تنها تو را می پرستیم وتنها از تو یاری می‏جوییم .
اهدنا الصراط المستقیم: ما را به راه راست هدایت فرما!
صراط الذین انعمت علیهم: راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی.
غیرالمغضوب علیهم ولا الضالین: نه راه کسانی که بر آنان غضب کردی و نه گمراهان!


ترجمه سوره اخلاص(توحبد):
بسم الله الرحمن الرحیم:به نام خداوند بخشنده بخشایشگر.
قل هو الله احد: بگو اوست خدای یکتا.
الله الصمد: خدا بی نیاز است و همه به او نیازمند.
لم یلد ولم یولد : نه کسی فرزند اوست و نه او فرزند کسی است.
ولم یکن له کفواّ احد: و برای او هیچ گاه شبیه و مانندی نبوده است.

ترجمه ذکر رکوع:
سبحان ربی العظیم و بحمده: پاک و منزه است پروردگار بزرگ من و او را سپاس می گویم.


ترجمه ذکر سجود:
سبحان ربی الاعلی و بحمده: پاک و منزه است خداوند بلند مقام من و او را سپاس می گویم.

ترجمه تشهد:
اشهد ان لا اله الا الله وحده لاشریک له: گواهی می دهم هیچ کس شایسته پرستش جز خداوند نیست یگانه است و شریک ندارد.
و اشهدان محمدا عبده و رسوله: و گواهی می دهم محمد بنده و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خداوندا! درود بفرست بر محمد (ص) و اهل بیت او.

ترجمه سلام:
السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاتة: سلام بر تو ای پیغمبر و رحمت خدا و برکات او بر تو باد.
السلام علینا و علی عبادالله الصالحین: سلام بر ما وبر تمام بندگان صالح خدا.
السلام علیکم و رحمة الله و برکاتة: سلام بر شما ای جمعیت نمازگزاران و رحمت و برکات او بر شما باد.

ترجمه تسبیحات:
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:

پاک و منزه است خداوند و حمد و ستایش مخصوص اوست و معبودی جز او نیست و خداوند بزرگتر از آن است که به وصف آید.

ترجمه قتوت:
ربنا آتـنا فی الدنیا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:

خداوندا در دنیا و در سرای دیگر به ما نیکی مرحمت فرما و ما را از عذاب دوزخ نگه دار!

 

3.برنامه ریزی و نظم در کارها

یکی از مشکلات کنونی انسان ها بی نظمی و عدم برنامه ریزی در کارهاست.امیر المومنین (علیه السلام) در وصیت خود به امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) فرمودند: أُوصِیکُمَا وَجَمِیعَ وُلْدی (وَلَدِی) وَأَهْلِی وَمَنْ بَلَغَهُ کِتَابِی بِتَقْوَى اللهِ وَنَظْمِ أَمْرِکُمْ شما دو تا و تمام فرزندان و اهلم و هر کسی را که این مطلب به گوش او می رسد را به تقوای الهی و نظم در کارهایتان توصیه می کنم.

کسی که کارهایش بر اساس نظم و برنامه ی از قبل مشخص شده، انجام می گیرد، طبیعتا استرس او کم خواهد شد و با فکر آرامی به اموراتش می پردازد چرا که می داند وقت کم نمی آید.اما شخصی که برای کارهایش برنامه ای ندارد طبیعتا فکرش همواره مشغول کارهای دیگرش می باشد و نخواهد توانست تمرکز حواس پیدا کند.

از اینرو کسانی که دارای برنامه در کارهایشان هستند در نماز با آرامش فکری بهتری حضور پیدا خواهند کرد و همین امر سبب حضور قلب بیشتر در نماز خواهد شد.

4.نماز در اول وقت و به جماعت

در روایات اهل بیت (علیهم السلام) بر ادای نماز در اول وقت بسیار تاکید شده است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: اذا سمعت الاذان فات و لو حبوا.هنگامی که اذان نماز را شنیدی- هر چه سریعتر- به مسجد بیا، گر چه سینه خیز باشد.

در مورد نماز جماعت نیز تاکیدات بسیاری شده است رسول الله (صلی الله علیه و آله) فرمودند:صلاةُ الرَّجُلِ فی جماعةٍ صلاةً واحدةً خیرٌ من صَلاتِهِ فی بَیتهِ اَربعینَ سَنَةً یک نماز جماعت خواندن برای مرد از چهل سال نماز خواندن او در خانة خود بهتر و بالاتر است

مزیت اقامه نماز در ابتدای وقت و به جماعت آنست که وقتی افراد متعددی مشغول عبادت هستند رحمت و لطف الهی هم بیشتر و هم سریعتر نازل می شود و این امر توفیق حضور قلب را بیشتر می کند.به علاوه سبب می شود به تدریج عشق و علاقه شخص به نماز بیشتر گردد و همین عامل دیگری برای حضور قلب می باشد

5.نماز نخواندن با شکم پر

پر خوری یکی از موانع رشد معنوی انسان محسوب می شود.رسول الله (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: لایَدخلُ مَلَکوتُ السَماءِ مَن مَلأ بَطنه ؛ کسى که شکمش پر باشد ، وارد ملکوت آسمان نشود »

از آنجا که نماز وسیله رشد معنوی انسان و اتصال او به عالم ملکوت است لذا پرخوری می تواند در ایجاد حضور قلب و اتصال روحی به پرورگار عالم مشکل ایجاد کند و سبب بی حالی و کسالت در حال نماز گردد

امام علی (علیه السّلام)فرمودند:

 ایاکم و البطنة فانها مقساة للقلب و مکسلة عن الصلوة و مفسدة للحسد ؛از پرخورى دورى کنید که موجب قساوت قلب و باعث کسالت از اقامه نماز و سبب تباهى بدن است .

غررالحکم ، ص 80

 

6. دائم الوضو بودن در طول روز

بر اساس روایات ما ، وضو نوری است که می تواند اثرات بسیاری در زندگی انسان داشته باشد.وضو باعث می شود بسیاری از افکار منفی و شیطانی به سراغ انسان نیاید. وضو سبب می گردد بسیاری از مشکلات و بلایا از انسان دور شود و لذا در روایات ما دائم الوضو بودن را از خصوصیات مومنین برشمرده اند.از رسول خدا (صلی الله وعلیه وآله) روایت شده: لَا یُحَافِظُ عَلَى الْوُضُوءِ إِلَّا کُلُّ مُۆْمِن؛بر وضو مواظبت نمی کند مگر مومن.

 کسی که همواره با وضو است در واقع در حال جهاد با نفس است از این رو پیامبر اکرم(صلی الله وعلیه وآله) فرمودند:إنِ استَطَعتَ أن تَکونَ أبَدا على وُضوءٍ فافعَلْ ؛ فإنّ مَلَکَ المَوتِ إذا قَبَضَ رُوحَ العَبدِ و هُو على وُضوءٍ کُتِبَ لَهُ شَهادَة.اگر مى توانى دائم الوضو باشى چنین باش؛ زیرا ملک الموت هرگاه جان بنده را بگیرد و او وضو داشته باشد، برایش شهادت نوشته شود.

 

7.ادامه ندادن فکری که به ذهن می آید

همه ما کم و بیش تجربه کرده ایم زمانی که به نماز می ایستیم فکرهای مختلفی به سراغمان می آید و آن قدر غرق در افکارمان می شویم که بعضا نماز را فراموش می کنیم و وقتی توجه پیدا می کنیم که در حال سلام دادن در نماز هستیم.

اما اگر اندکی تامل می کنیم پی خواهیم برد که شاید اصل آمدن افکار در اختیار ما نباشد اما قطعا ادامه دادن آن در اختیار خودمان هست.اصلاانگار بدمان نمی آید در نماز به مسائل مختلف بیاندیشیم.اگر دقت کنیم بسیاری از اوقات خودمان در نماز سعی می کنیم به مسائل گوناگون فکر کنیم.

اما اگر با خود عهد کنیم که هر زمان فکری به ذهنمان خطور کرد ادامه دادن آن را به بعد از نماز موکول کنیم بدون شک بعد از مدتی موفق خواهیم شد افکارمان را کنترل کنیم.

البته این کار نیاز به تمرین و مرور زمان دارد اما قطعا شدنی است.

8.تلاوت قرآن و ذکر گفتن قبل از نماز

طبیعتا هر شخصی در طول روز مشغول کارهای مختلفی است و خود به خود مشغولیت فکری نیز برای انسان پیدا می شود.اما اگر سعی کنیم هر روز دقایقی قبل از نماز از کارهای دیگر دست بکشیم و به تلاوت قرآن و ذکر بپردازیم می تواند در کنترل فکر و حضور قلب تاثیر بسزایی بگذارد.و شاید حکمت آنکه بر گفتن اذان و اقامه قبل از نماز تاکید شده است همین نکته باشد.چرا که تقریبا تمام فقرات اذان و اقامه ذکر است

9.توجه و حضور قلب در هنگام وضو گرفتن

در روایات یکی از اسباب حضور قلب در نماز را توجه و حضور قلب در هنگام وضو معرفی کرده اند

وضو نیز همانند نماز دارای معنا و مفهوم است.تلاش کنیم در هنگام شستن صورت به خود یادآوری کنیم که چشم و دهان خود را از گناه پاک کنیم و از خدا بخواهیم که چهره مان را در روز قیامت نورانی نماید.

در هنگام شستن دست راست با خود عهد کنیم که با این دست معصیتی نکنیم و از خدا بخواهیم که روز قیامت پرونده اعمالمان را به دست راستمان بدهد و ما را جز اهل یمین و پاکان و نیکان روزگار قرار دهد

در هنگام شستن دست چپ تصمیم بگیریم با آن گناه نکنیم و از اینکه جز اصحاب شمال و انسان های بدبخت باشیم به خدا پناه ببریم.

وقتی مسح سر می کشیم از خدا طلب کنیم و تلاش کنیم فکر و ذهن خود را از افکار منفی و شیطانی دور نگه داریم و جز خوب و نیک نیاندیشیم

و در هنگام مسح پاها اراده کنیم که با آن در مجلس گناه قدم نزنیم و جز در راه درست به کار نگیریم و از خدا بخواهیم در روز قیامت این قدم ها را بر پل صراط نلغزاند

10.به اندازه سخن گفتن و پرهیز از سخنان بیهوده

کسانی که در مورد هر مسئله با ربط و بی ربطی سخن می گویند و حرافی می کنند هم ذهنشان بیشتر درگیر می شود و هم ممکن است به گناه دروغ،غیبت،تمسخر و ... دچار شوند.لذا توصیه دین آنست که سخن بگوید اما هم به اندازه و هم درست.

امام کاظم(علیه السلام)  فرمودند: قِلَّهُ المَنطِقِ حُکم عَظیمٌ ، فَعَلَیکُم بِالصَّمتِ فَانَّهُ دَعَهٌ حَسَنَهٌ وَ قِلَّهُ وِزرٍ وَ خِفَّهٌ مِنَ الذُّنوبِ؛کم گویی ، حکمت بزرگی است ، بر شما باد به خموشی که آسایش نیکو و سبکباری و سبب تخفیف گناه است .

البته نباید در این مسئله افراط و تفریط نمود.معنای این حرف آن نیست که فقط در جایی که ضرورت دارد و واجب است سخن بگوییم.بلکه مومن اهل شوخی و دوستی و انس با دیگران است.

در واقع مفهوم این روایات آنست که پرحرفی نکنید و در اموری که ربطی به شما ندارد سخن مگویید اما آنجا که نفعی برایتان دارد چه نفع دنیوی و چه نفع اخروی حتما سخن بگویید و لذا امام سجاد علیه السلام فرمود:الْمُؤْمِنُ یَصمُتُ لِیَسلَمَ و یَنطِقُ لِیَغنَمَ؛مؤمن سکوت می ‏کند تا سالم ماند و سخن می‏ گوید تا سود برد.

برای حضور قلب در نماز راه های دیگری نیز وجود دارد مانند دوری از گناه که نقش اساسی در حضور قلب دارد و نیز مانند سجده بر تربت سیدالشهداء (علیه السلام)

 دوستان عزیز پوستر زیر در ابعاد 50*70 برای چاپ در بنر یا بر روی چوب طراحی شده است و برای نصب در مساجد و نمازخانه مفید می باشد.برای دیدن اندازه واقعی بر روی عکس کلیک کنید



1. عن جابرِ بنِ عبدِ اللّه ِ الأنصاریّ : کنتُ مَعَ مَولانا أمیر المؤمِنینَ علیه السلام ، فَرأى رَجُلاً قائِما یُصلّی، فَقالَ لَهُ : یا هذا ، أ تَعرِفُ تَأوِیلَ الصَّلاةِ ؟ فقال : یا مَولایَ ،وَ هَل لِلصّلاةِ تَأویلٌ غَیرُ العِبادَةِ؟ فقال : ای وَالّذی بَعَثَ مُحمّداً بالنُبُوّةِ ... تَأویلُ تکبیرَتِکَ الاُولی اِلی اِحرامِکَ: اَن تُحظِرَ فی نفسِکَ اِذا قلتَ : الله اکبر مِن اَن یوُصَفَ بقِیامٍ اَو قُعودٍ وَ فِی الثانیةِ : اَن یوُصَفَ بحَرَکَةٍ اَو جُمودٍ وَ فِی الثالثةِ : اَن یوُصَفَ بجِسمٍ اَو یُشَبّهَ بشِبهٍ اَو یُقاسَ بقِیاسٍ وَ تُحظِرَ فِی الرّابعَةِ : اَن تحُلّهُ الاَمراضُ وَ تُحظِرَ فِی الخامِسَةِ اَن یوُصَفَ بجَوهَرٍ اَو بعَرضٍ اَو یَحُلّ فیهِ شئٌ وَ تُحظِرَ فِی السّادسَةِ : اَن یَجوُزَ عَلَیهِ مایَجوزُ عَلی المُحدَثینَ مِنَ الزّوالِ وَ الاِنتِقالِ وَ التّغیّر مِن حالٍ اِلی حالٍ وَ تُحظِرَ فِی السّابعَةِ : اَن تحُلّهُ الحَواسُّ الخَمسُ. ثمّ تأویلُ مَدّ عُنُقِکَ فِی الرّکوعِ : تُحظِرُ فی نفسِکَ آمَنتُ بِکَ وَ لَو ضُرِبَت عُنُقی. ثمّ تَأویلُ رَفعِ رَأسِکَ مِنَ الرّکوعِ اِذا قلتَ: «سَمِعَ اللهُ ...» تأویلُهُ : الّذی اَخرَجَنی مِنَ العَدَمِ اِلَی الوُجودِ. وَ تأویلُ السّجدَةِ الاُولی : اَن تُحظِرُ بقلبِکَ: وَ منها تُخرِجُنی تارةً اُخری. وَ تأویلُ قعودِکَ عَلی جانِبکَ الاَیسَرِ وَ رفعِ رِجلِکَ الیُمنی وَ طَرحِکَ عَلی الیُسری: تُحظِرَ بقلبِکَ : اللّهمّ اِنّی اَقمتُ الحَقّ وَ اَمَتُّ الباطِلَ. وَ تأویلُ تشهّدِکَ: تجدیدُ الایمانِ وَ مُعاوَدَةُ الاِسلامِ وَ الاِقرارُ بالبَعثِ بَعدَ المَوتِ. وَ تأویلُ قِراءَةِ التّحیّاتِ: تمجیدُ الرّبّ سبحانَهُ وَ تعظیمُهُ عمّا قالَ الظّالِمونَ وَ نَعَتَه المُلحِدونَ. وَ تأویلُ قولِکَ : السلام علیکُم و رَحمة اللهِ و برکاتهُ : ترحّمٌ عَن اللهِ سبحانَهُ فمَعناها: هذهِ اَمانٌ لَکُم مِن عَذابِ یَومِ القِیامَةِ. ثمّ قالَ اَمیرُ المُؤمنینَ (ع): مَن لَم یَعلَم تأویلَ صَلاتِهِ هکذا فیِی خِداجٌ اَی ناقِصَة ٌ
  • علی سهراب پور

در تعطیلات ایام نوروز بود که حساب توئیتری آقای هاشمی رفسنجانی؛در تاریخ 5 فروردین توییتی را با این جمله که"دنیای فردا دنیای گفتمان هاست، نه دنیای موشک ها" منتشر کرد.

با توجه به آزمایشات موشکی ایران و مخالفت و زیاده خواهی غرب در مورد آن، طبیعتا این جمله دارای پیام بود.و لذا دلسوزان به انقلاب به مخالفت با آقای هاشمی پرداختند و در اقدامی کم سابقه بخاطر اهمیت موضوع شخص مقام معظم رهبری نیز در تاریخ 11 فروردین در دیدار با مداحان فرمودند:

 "اینکه بعضی‌ها بیایند بگویند «فردای دنیا، فردای مذاکره است، فردای موشک نیست»، این حرف اگر از روی ناآگاهی گفته شده باشد، خب ناآگاهی است، اگر از روی آگاهی گفته شده باشد، خیانت است. چطور [چنین چیزی] ممکن است؟"

بعد از این موضوع گیری مقام معظم رهبری بود که انتقاد به هاشمی رفسنجانی بیشتر شد و توقع می رفت ایشان بخاطر این موضوع گیری که قطعا مخالف با مصالح کشور بود؛ عذرخواهی کنند.

اما متاسفانه خبری نشد و فقط بعضی از رسانه های نزدیک به وی سعی کردند در مطالبی متناقض بگویند توییتر هاشمی ربطی به ایشان ندارد و اصلا این توییتر توسط ایشان اداره نمی شود.

جریان ادامه داشت تا اینکه در تاریخ 15 فروردین هاشمی رفسنجانی بالاخره موضع گیری کرد و گفت:" نقل این جمله برای من هم تازگی داشت و گفتم که اصل آن جمله را بیاورند که آوردند و دیدم که مربوط به تاریخ 14 آبان 1387 یعنی هفت سال قبل و در مصاحبه‌ی مفصل با یک گروه فیلمساز هلندی با موضوع «تاریخچه کاربرد سلاح‌های شیمیایی علیه ایران»، است

هاشمی با ابراز تأسف از تحریف و تقطیع خودسرانه این جمله و سوء برداشت از آن و تعجیل بعضی از جریان‌ها و گروه‌ها برای سوء استفاده از این جمله، گفت: اولاً به عنوان کسی که در طول دوران زندان ستمشاهی، قرآن تفسیر می‌کردم، مصداق و تفسیر عملی آیه‌ «وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَیلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُم» را در شرایط موجود که دشمنان، انقلاب، ایران و اسلام را تهدید می‌کنند، تجهیز قوای نظامی کشور، از جمله تقویت قدرت موشکی کشور را لازم می‌دانم. ثانیاً اگر عامه‌ی مردم هم ندانند، مسؤولان به ویژه نظامی‌ها، به خوبی می‌دانند که صنایع موشکی در زمان جنگ که من فرماندهی آن را داشتم، از صفر توسط نیروهای جهاد سازندگی، سپاه پاسداران و ارتش شروع شد و بعدها در زمان ریاست جمهوری‌ام تقویت شد و من همیشه بر ضرورت تکمیل و تقویت پروژه‌ی موشکی ایران به عنوان قدرت دفاعی و بازدارنده تأکید داشته و دارم"

حال با توجه به سخنان ایشان و با عنایت به اینکه مفهوم این حرف آنست که آن توییتر ربطی به من نداشته چندسوال را مطرح می کنم:

1.    1.اگر این توییتر ربطی به ایشان نداشته و فقط سایت ایشان رسما مربوط به ایشان است و واقعا دیگر شبکه های اجتماعی مربوط به ایشان نیست پس چرا سایت رسمی ایشان در تاریخ 12 دی 94 به نقل از توییتر ایشان تیتر می زند "توییتر هاشمی برای سال نو میلادی".اگر توییتر مربوط به ایشان نبوده، چرا سایت رسمی وی اینگونه عمل می کند؟آیا این تناقض نیست؟

3.     2.به فرض که نظر ایشان مخالف با توییتر منتشره بوده،چرا ایشان وقتی دیدند افراد دلسوز انتقاد کردند و دشمن هم سوء استفاده کرد؛ اطلاعیه ندادند و آن را تکذیب ننمودند؟چرا 10 روز سکوت کردند؟چرا وقتی با تشر و موضع گیری قاطع رهبری مواجه شدند به فکر تکذیب و توجیه افتادند؟

4.     3.فرض می گیریم ما چیزی را نمی فهمیم،ما عجولانه موضع می گیریم،ما آقای هاشمی و مواضع ایشان را خوب نمی شناسیم.آیا مقام معظم رهبری هم اینگونه هستند؟یا قضیه چیز دیگری بوده و آقای هاشمی الان سعی می کنند؛طوری دیگر جلوه دهند؟

5.    4. آیا اگر ایشان در سال ها پیش موافق تجهیز موشکی ایران بوده اند لزوما دلیل می شود که امروز هم در این شرایط، نظرشان همان است؟آیا ایشان در بعضی مسائل مخالف نظرات پیشین خود موضع نگرفته اند؟

 

در پایان به نظر می رسد آقای هاشمی بهتر است برای شعور و فهم مردم احترام قائل شوند و سعی کنند به جای طلبکاری و اتهام زنی به دیگران که عجولانه و غیر منصفانه حرف زده اند،از کار خود عذرخواهی کنند.


لازم است یادآوری کنم که مطالب فوق به معنای تایید مطالب مختلفی که علیه آقای هاشمی می گویند و می نویسند نیست بلکه صرفا یک نقدی بر موضع گیری ایشان می باشد

 

 

 

  • علی سهراب پور

سال گذشته بود که مسابقه ی نشریه نویسی با موضوع "حضرت زهرا سلام الله علیها" از طرف حوزه علمیه قم در سطح کشوری برگزار شد.بنده نیز با کمک تعدادی از دوستان طلبه توفیق شرکت در مسابقه را پیدا کردم و به لطف خود حضرت، نشریه ای که تهیه شده بود در سطح کشور به عنوان نشریه برتر شناخته شد.

از آن جهت که مطالب نشریه تلاش شده بود،جدید و کمتر شنیده شده باشد،لذا تصمیم گرفتم تصویر و مطالب نشریه را برای استفاده عموم در سایت قرار دهم.امیدوارم مورد قبول قرار گیرد.برای مطالعه نشریه به ادامه مطلب رجوع کنید

  • علی سهراب پور


پژمان جان سلام!

می دانم حال و جای تو خوب است.اما حال من چند روزی است خوب نیست.خوب نیست چون غصه دارم که تو را فقط با موتورسواری عالی ات می شناسند.

حالم خوب نیست چون می شنوم عده ای می گویند: پژمان را چه به سوریه و دفاع از حرم.می گویند: تو به خاطر پول رفته ای!

ناراحتم که چرا عده ای درباره تو اینگونه فکر می کنند.چرا هیچ کس تو را نمی شناسد؟ای عزیز!

البته شاید دیگران نیز مقصر نباشند،وقتی از تو چیزی نشنیده اند و خوبی های تو را نمی دانند.

پژمان جان!

آخر مردم نمی دانند که تو نمازهایت ترک نمی شد.حتی بسیاری از اوقات نماز جماعتت!

اگر می دانستند که نماز صبحت را نیز می خواندی حتما اینگونه فکر نمی کردند.مطمئنم اگر روزه گرفتن تو را در روزهای بلند و گرم تابستان در حین کار در تعمیرگاه موتورسیکلت می دیدند؛طور دیگر فکر می کردند.

برادر عزیزم!

حتما یادت هست وقتی در منزلت؛آب اناری جلوم گذاشتی،گفتی:بفرمایید بخورید و به شوخی گفتی:مطمئن باش مالم حلال است.

راستش را بگویم،آن روز می دانستم مال حرام نمی خوری اما بخدا نمی دانستم خمس مالت را هم پرداخت می کردی.آفرین به تو!

اصلا مگر می شود تو به خاطر پول رفته باشی؟ چه کسی حاضر است یک میلیارد پول بگیرد و برود جایی که احتمال دارد،دست و پایش قطع شود؟احتمال دارد جانش را از دست بدهد؟چه کسی حاضر است؟

بگذار تا قسمتی از وصیت نامه ات را بنویسم تا همه بدانند پژمان ما،برای چه رفت.

"همیشه می گفتم چرا من زمان امام حسین نبودم که در رکاب اربابم حسین جان بدم؟ولی الان جوابم را گرفتم.شاید خدا دوست داشته که تو این دوره باشم و محافظت (کنم) از حرم خانم حضرت زینب(سلام الله علیها) ناموس اربابم...بر خود واجب می دانم که در این راه با یاری خدا و ابوالفضل العباس کم طاقت پا بگذارم و تا جان دارم از حرم بی بی زینب(سلام الله علیها) دفاع کنم"

پژمان!داداش!

بخدا مردم نمی دانند که تو؛وصیت خود را با این شعر شروع کرده ای که:

بدم اما به عالم فخرم این بس

غلام حلقه بر گوش حسینم

کجا ارباب من؛ فردا گذارد

غلام او؛در آتش پا گذارد

قسم می خورم اگر می دانستند، در مورد تو طوری دیگر فکر می کردند.

راستی پژمان!

امروز چیزی شنیدم که متوجه شدم؛خودم هم تو را خوب نمی شناختم.شنیدم برخی اوقات گلزار شهدا می رفتی و شروع به شستن مزار شریفشان می کردی.بچه ها تو را اتفاقی دیده بودند.خوشا به حالت!

شاید شهادت پاداش همین کار خالصانه ات بوده است.و شاید هم شهادت پاداش پیاده روی اربعین پارسالت باشد.

می دانم اگر امسال به اربعین نرفتی به خاطر آن بود که مشغول اعزام به سوریه بودی.خدا می داند که پارسال بین تو و اربابمان حسین(علیه السلام) چه گذشت که امسال تو را نیز مانند قمر بنی هاشم برای دفاع از حرم زینب کبری برگزید.راستی عباس هم مدافع حرم بود.

یکی از خصوصیات مولایمان ابالفضل؛ولایت مداری بود،همان خصوصیتی که در وصیت نامه ات به ما اینگونه توصیه کردی:

"به تمام دوستان و خویشاوندان خودم توصیه می کنم در این چند روز عمر باقی مانده،فرصت را غنیمت شمرده و از ولایت مداری و حمایت از نائب امام زمان خود و عشق ورزی در راه اهل بیت عصمت و طهارت (ع) خسته و دچار روز مرگی نشوند"

برادر عزیزم!

نمی شود کسی به مقام والای شهادت برسد اما عاشق مولایمان حسین(علیه السلام) نباشد.یکی از دوستانت می گفت:هر وقت مجلس عزاداری و هیات داشتیم،تا خبرش را به تو می دانند خوشحال می شدی و خودت را می رساندی.

تازه می فهمم که چرا آخر وصیت نامه ات از بعضی از دوستانت طلب بخشش کرده ای و نوشته ای:

"از آنها می خواهم که در مراسمات شادی و مصایب اهل بیت مانند ایام فاطمیه،محرم، صفر و ... مرا از یاد نبرند"

برادر بسیجی ام!

کم نیستند آدم هایی که وقتی اشتباهی می کنند و دیگران به آنان متذکر می شوند به جای پذیرفتن اشتباهشان،لج بازی می کنند.اما من شهادت میدهم که تو اینگونه نبودی.فراموش نمی کنم وقتی بعضی از اشتباهاتت را متوجه شدی،چقدر خوشحال شدی و به من اطمینان دادی که تکرارش نمی کنی و نکردی.

راستی نمی دانم از غیرتت هم چیزی بنویسم یا نه؟یعنی این را هم بقیه نمی دانند؟

از شجاعت و شهامتت چی؟از اینکه با یکی از دوستان تماس گرفتی بودی و گفته بودی من تا آخر می ایستم و اگر قرار است برگردم آخرین نفر می آیم.

پژمان جان!

چون می دانم عادتت این بود که وقتی دیگران از تو چیزی می خواستند،اگر می توانستی نه نمی گفتی.می خواهم از تو چیزی طلب کنم.

یادت هست که در این چهار پنج سالی که با هم آشنا بودیم،در مسائل مختلف کمکت می کردم؟یادت هست در مشکلات و مسائلت دستت را می گرفتم؟

حالا ای مدافع حرم! نوبت توست که دست مرا بگیری و به من کمک کنی.برایم دعا کن.شهادت را برایم بخواه.

مطمئنم دعا می کنی چون مرامت آن بود که مدیون کسی نباشی.

حالا که این مطالب را نوشتم احساس آرامش می کنم.دیگر ناراحت نیستم،چون امیدوارم دیگر کسی آنگونه درباره تو حرف نزند.

راستی،وصیت نامه ات را چه زیبا به پایان برده بودی

  • علی سهراب پور

نمی دانم بنویسم یا نه، نمی دانم اشک اجازه می دهد یا نه، نمی دانم تا آخر توان نوشتم دارم یا نه.

اما وقتی یادم می آید که از کودکی تا الان با هم بودیم، وقتی یادم می آید که چقدر دوستش داشتم، وقتی یادم می آید خوب می شناختمش، با خود می گویم مگر می توانی ننویسی؟

با خود فکر می کنم از کجا شروع کنم. شاید بهتر باشد از یکی از آن همه خواب های زیادی که در دفترش پیدا کرده ایم و با خط خودش نوشته بود شروع کنم:

" این خواب خیلی مرا خوشحال کرد. خواب دیدم که امام سجاد(علیه السلام) نوید و خبر شهادت من را به مادرم می گوید و من چهره آن حضرت را دیده و فرمود: تو  به مقام شهادت می رسی و من در تمام طول عمر به این خواب دلبسته ام و به امید شهادت در این دنیا مانده ام و هم اکنون که این خواب را می نویسم یقین دارم که شهادت نصیبم می شود و منتظر آن هم خواهم ماند. تا کی خدا صلاح بداند من هم همچون شهیدان به مقام شهیدان برسم و به جمع آنها بپیوندم و هم اکنون و همیشه در قنوت نمازم همیشه اللهم ارزقنی توفیق الشهاده فی سبیلک است که خداوند شهادت را نصیبم کند و از خدا هیچ مرگی را جز شهادت نمی خواهم"

شاید بعضی ها تعجب کنند،اما آیا عجیب است کسی که همه ی زندگی خود را وقف شهدا و ترویج یاد و نام شهدا کرده بود؛ خود نیز بشارت شهادت بشنود؟

کسی که واحد شهدای حوزه علمیه را پایه گذاری کرد و بسیاری از طلاب،نوجوانان و دانشجویان به وسیله او با شهدا آشنا و مانوس شدند.

کسی که برنامه ی غبار روبی از مقبره شهدا را هر شب پنجشنبه جزء برنامه ی طلبه ها و بسیاری از جوانان مشتاق کرد.

کسی که خادم الشهدا بودنش حتی در تعطیلات نوروز ترک نمی شد. کسی که سایتی بزرگ را برای ترویج یاد و خاطرات شهدا ایجاد کرد."شهود عشق " نام سایتی است که همیشه یادگار او یاقی خواهد ماند.

براستی عجیب است بشارت شهادت برای محمد؟

کسی که پاتوقش مقبره شهدای گمنام بود و حتی مراسم عقد خود را نیز در کنار قبور آن عزیزان برگزار کرد، آیا عجیب است این بشارت را به او بدهند؟

باور کنید تعجب ندارد کسی که اربعین ها کنار مرقد شریف مولایش حسین(علیه السلام) بود؛ این خواب را ببیند.البته شاید حواله شهادت را امام رضا(علیه السلام) به مولایمان حسین داده باشد چرا که محمد تابستان بسیاری از سال ها مهمان امام رضا(علیه السلام) بود .
آن هم مهمان ویژه.

اگر به محمد بشارت شهادت ندهند پس به چه کسی بشارت بدهند؟

محمدی که مکرر از دوستانش، در حوزه و همرزمش در سوریه شنیدم که می گفتند: هر وقت قبل از اذان صبح بیدار می شدیم محمد را می دیدیم که در حال خواندن نماز شب است.

بگذریم که یکی از دوستانش می گفت: گاهی  بعد از خواندن نماز شبش، چند دقیقه قبل از اذان بلند می شد و با حالت کسالت از حجره بیرون می رفت و وضو می گرفت تا دیگران متوجه نشوند که اهل نماز شب است.

براستی این اخلاق، شایستگی بشارت شهادت را فراهم نمی کند؟

چه زیبا مرحوم آیت الله قاضی فرموده بود: هر کس نمازهایش را اول وقت بخواند و به مقامات والای معنوی نرسد مرا لعن کند.

و چرا محمد به مقام والای شهادت نرسد در حالی که بر خواندن نمازش در اول وقت  اصرار می ورزید.

و چرا اصرار نکند در حالی که اشتیاق گفتن اللهم ارزقنی توفیق الشهاده فی سبیلک را داشت.

راستی یکی از خصوصیات عاشقان شهادت،انس با زیارت عاشورا سیدالشهداست. و محمد اینگونهبود.خودش در دفترش یکی از خواب هایش را اینگونه می نویسید:

"یک شب خواب دیدم،داشتیم با جمعی زیارت عاشورا می خواندیم، یک لحظه در قاب عکس، امام حسین(علیه السلام) را جلو خویش دیدم.آن عکس حرکت کرد و با من سخن گفت و گفت: هر وقت خواستی زیارت عاشورا بخوانی با معرفت بخوان و توجه ات به زیارت عاشورا باشد و آن را با تمام وجود بخوان و به معنای آن توجه داشته باش"

و شاید همین خواب، سر مخفی خواندن زیارت عاشورایش و اشک ریختن با آن بود.

محمد خوب فهمیده بود که مقام شهادت را فقط به مخلصین می دهند و لذا به گفته ی یکی از همراهانش در منطقه شلمچه، قبل از اذان صبح که بسیاری خواب بودند از خواب بلند می شد و شروع به تمیز کردن محوطه می کرد تا زائرین شهدا، ظاهر منطقه را مثل باطنش پاک ببینند.

قرآن کریم یکی از اوصاف مومنین را رسیدگی به فقرا و نیازمندان می داند، و اما محمد تا قبل از شهادت عامل به این هم بود.

در منطقه ی شیخ نجار سوریه بچه های چند خانواده فقیر و نیازمند می آمدند و غذا می خواستند و محمد که با آنان دوست شده بود مقداری از غذاهای خودشان را جمع می کرد و ظهر و شب به آنان می داد و حتی یک صبح وقتی دید غذا هست، در هوای تاریک و بارانی و پر از خطر راه می افتاد و به خانه های آنان (که شناسایی کرده بود) می رفت و غذا را به آنان می داد.

عاشقان شهادت می دانند که راه رسیدن به قرب الهی ادب در برابر اوست.و لذا کسانی که با محمد مدتی بوده اند همه از ادب او نسبت به قرآن و اسماء الله می گویند که هیچ وقت حاضر نمی شد وقت خواب و استراحت پایش به سوی قرآن دراز باشد.

اینقدر این حساسیت زیاد بود که یکی از رفقایشمی گفت: گاهی می شد وقت خواب با اینکه ظاهرا قرآن و اسماءالله ی نبود اما محمد خوابش نمی برد و می گفت احتمالا چیزی هست و بعد از جستجو معلوم می شد تا چیزی بوده است.

شاید بهترین کار آن باشد که سری به دفترش بزنم و خواب دیگرش را برایتان نقل کنم.دفتری که اولش نوشته شده راضی نیستم کسی قبل از مرگم آن را بخواند.

"یک شب خواب دیدم.فکر کنم ماه رمضان بود. خواب دیدم حضرت علی (علیه السلام) در همان مسجد کوفه و در همان زمان که به شهادت می رسد پیشنماز است و جمعی پشت سر ایشان نماز  می خوانند.خواب دیدم که یک لحظه ابن مجلم مرادی می خواهد با شمشیر به حضرت علی حمله ور شود و من آن لحظه نگذاشتم به حضرت صدمه ای برساند.دو یا سه بار می خواست حضرت علی را به شهادت برساند ولی من نمی گذاشتم تا که نماز تمام شد."

راستی چه رمزی است بین بشارت شهادت توسط امام سجاد (علیه السلام) و اعزام به سوریه از طریق تیپ امام سجاد (علیه السلام)

چه سری است بین بشارت توسط امام سجاد و دفاع از حرم عمه امام سجاد (علیه السلام)

و براستی چه رازی نهفته است بین خواب دفاع از امیر المومنین (علیه السلام) و شهادت در راه دفاع از زینب کبری دختر امیرالمومنین.

راستش را بگویم الان تازه متوجه شده ام محمد را اصلا خوب نمی شناختم.

 



  • علی سهراب پور

اولین طلبه شهید مدافع حرم شهرستان کازرون

  • علی سهراب پور

مغالطه

۱۲
آبان

مقام معظم رهبری در شروط اجرای برجام در بند اول فرمودند«از آنجا که پذیرش مذاکرات از سوی ایران اساساً با هدف لغو تحریمهای ظالمانه‌ی اقتصادی و مالی صورت گرفته است و اجرائی شدن آن در برجام به بعد از اقدامهای ایران موکول گردیده، لازم است تضمین‌های قوی و کافی برای جلوگیری از تخلّف طرفهای مقابل، تدارک شود، که از جمله‌ی آن اعلام کتبی رئیس‌جمهور آمریکا و اتّحادیه‌ی اروپا مبنی بر لغو تحریمها است. در اعلام اتّحادیه‌ی اروپا و رئیس‌جمهور آمریکا، باید تصریح شود که این تحریمها بکلّی برداشته شده است. هرگونه اظهاری مبنی بر این‌که ساختار تحریمها باقی خواهد ماند، به‌منزله‌ی نقض برجام است».

اما الان مسولان اجرای برجام می گویند هم رئیس جمهور آمریکا و هم اتحادیه اروپا اعلام کردند که تحریم ها لغو شده است.و دلیل خود را نامه رئیس جمهور آمریکا به مسولان آمریکایی و نیز مصوبه اتحادیه اروپا اعلام می کنند.

در حالی که این مغالطه ای بیش نیست چرا که رهبر معظم انقلاب وقتی این شروط را گذاشتند و به رئیس جمهور نامه نوشتند که هم رئیس جمهور آمریکا و هم اتحادیه اروپا آن اقدامات را انجام داده بودند.یعنی هم رئیس جمهور آمریکا به مسئولین کشورش نامه نوشته بود و هم اتحادیه اروپا مصوبه شان را انجام داده بودند. پس بدون شک مقصود رهبری از اعلام کتبی، غیر از آن اقدامات می باشد

  • علی سهراب پور

بعد از تالیف و انتشار کتاب خلوت شیطانی(خودارضایی و راه درمان آن) هر کجا کتابی جدیدی با موضوع خودارضایی می دیدم حتما آنرا مطالعه می کردم،تا اگر مطلب مهم و جدیدی در آن باشد در اصلاحات بعدی کتاب آنرا اضافه کنم.

چند روز پیش که به شهر مقدس قم سفر کرده بودم،به صورت اتفاقی کتابی را با موضوع خودارضایی دیدم که توجه ام را جلب کرد و به دلیلی که عرض کردم شروع به مطالعه فهرست آن کردم.اما آنچه تعجبم را برانگیخت آن بود که تقریبا فهرست آن مطابق با فهرست کتاب خلوت شیطانی بود.هرچه بیشتر دقت کردم تعجبم بیشتر شد.اما تعجب برانگیزترین جای مسئله آنجایی بود که مطالب کتاب هم دقیقا همان مطالبی بود که بنده در کتاب خلوت شیطانی نوشته بودم.خط به خط

انگار کتاب خلوت شیطانی با اسمی دیگر چاپ شده بود.حتی پاورقی ها ،رجوع ها و ... همه و همه از کتاب خلوت شیطانی سرقت شده بود.فقط داستان هایی در یک فصل به آخر کتاب اضافه شده بود و چند صفحه ای در بین مطالب.

شماره موبایلی پشت کتاب نوشته شده بود،(که بعدا متوجه شدم شماره نویسنده کتاب است)، وقتی تماس گرفتم و بعد از گفتن و شنیدن مطالبی، و فرستادن پیامی؛طرف مقابل تا متوجه شد جریان چیست دیگر جواب تلفن را نداد و حتی پاسخ تماس های مکرر ناشر (که اصلا از این جریان خبر نداشت ) را نیز نداد و با دروغ و حیله و با کمال پررویی (که البته ناشی از ترس بود) دیگر پاسخگو نبود.

با آنکه بنده ترجیح می دادم مسئله دوستانه حل شود اما نوع برخورد نویسنده کتاب هیپنوتیزم شیطانی یعنی آقای رضا صبوری راد(البته اطلاق لفظ نویسنده به ایشان حقیقی نیست) و دروغ گویی ایشان مرا مصمم به شکایت از ایشان کرد و انشاءالله تا آخر پیگیر این مسئله خواهم بود

خداوند عاقبت همه ی ما را ختم به خیر کند


  • علی سهراب پور

هدف از هیات امنایی کردن مدارس، ارتقای کیفیت برنامه‌های آموزشی و تربیتی مدارس، جلب و توسعه مشارکت‌های مردمی‌ و خیّرین در احداث و اداره امور مدارس، تقویت نظام مدیریتی، مالی و اجرایی مدارس مبتنی بر گسترش عدالت آموزشی می باشد.

اعضای هیأت امنای مدرسه عبارتند از:مدیر مدرسه،یکی از معاونین آموزشی مدرسه،یکی از کارکنان آموزشی و پرورشی مدرسه، رییس انجمن اولیا و مربیان مدرسه، یک نفر از اولیای دانش‌آموزن، دو نفر از صاحب‌نظران و کارشناسان آموزشی یا فرهنگی ترجیحاً از استادان حوزه یا دانشگاه یا .. ،یک نفر از خیرین و یا معتمدان محل، یک نفر از اعضای شورایاری محله یا موسسات و مراکز فرهنگی، ورزشی و مذهبی محل(مانند مسجد)، یک نفراز مدیران یا اعضای هیات مدیره مراکز و موسسات تولیدی و خدمات.

اما مهم ترین وظایف هیات امنا عبارت است از: بررسی و تصویب برنامه سالانه مدرسه، تامین منابع و اعتبارات مورد نیاز مدرسه،بررسی مسائل پرورشی مدرسه و پیش‌بینی راهکارهای فرهنگی و تربیتی لازم برای تحقق اهداف تربیتی،فراهم آوردن زمینه تعامل نهادهای فرهنگی و اجتماعی پیرامون مدرسه؛موثر درفرایند تربیتی دانش‌آموزان،تولید کتاب و مواد آموزشی و کمک آموزشی،نظارت بر مسائل مالی و آموزشی مدرسه و ...

همانگونه که در قانون آمده هدف از هیات امنایی کردن مدارس رشد و ارتقاء برنامه های آموزشی و پرورشی مدارس بوده است اما آیا در حال حاضر  در تمام این مدارس این هدف محقق شده یا اصلا در این مسیر قدم برداشته می شود؟

بدون شک در بعضی از مدارس زحماتی برای تحقق این امر کشیده شده است اما متاسفانه آنچه در اذهان مردم از شنیدن نام هیات امنایی نقش بسته است گرفتن پول بیشتر از اولیاء دانش آموزان است و بس.

در واقع وقتی مدرسه ای هیات امنایی می شود،اولین تغییری که همه آنرا حس می کنند گرفتن پول بیشتر از اولیا دانش آموز است.همه با مشکلات مالی آموزش و پرورش آشنا هستند اما آیا فشار تصمیمات هیات امنا را خانواده دانش آموزان باید تحمل کنند؟بر اساس قانون تامین اعتبارات مدرسه برعهده هیات امناست نه خانواده دانش آموزان.و اگر هیات امنا تشخیص می دهد که در مدرسه نیازی وجود دارد باید خود به دنبال تامین مالی آن باشد نه آنکه خانواده ها را تحت فشار قرار دهند  

گرفتن پول از اولیاء در حالی است که در قانون مدارس هیات امنایی خبری از دریافت "اجباری" پول از دانش آموزان نیست بلکه منابع مالی این مدارس عبارت است از1. اعتبارات دولت.2.  وجوهی که از ارائه خدمات آموزشی و پرورشی فوق برنامه (اضافه بر برنامه های رسمی آموزش و پرورش) دریافت می شود. 3-    هدایا و کمک های مردمی "داوطلبانه "که در خارج از فصل (موعد) ثبت نام دانش آموزان در چارچوب مقررات ابلاغی آموزش و پرورش دریافت می شود.4.کمک های خیرین5.تشویقی های آموزش و پرورش.

اصولا یکی از فلسفه های دادن اختیارات متعدد به هیات امنا؛آن است که هیات امنا مسئول تامین منابع مالی مدرسه است.نه آنکه هیات امنا بنشیند و برای مدرسه برنامه بریزد و آنوقت خانواده ها پول بدهند.این که عاقلانه نیست.

بنابراین به نظر می رسد باید بر عملکرد این مدارس نظارت بیشتری صورت گیرد تا واقعا عدالت آموزشی که هدف از این طرح است محقق گردد و این مسولیت علی القاعده برعهده ادراه آموزش و پرورش هر شهری می باشد

  • علی سهراب پور

قضا

۲۰
مرداد

امام صادق (علیه السلام)

إِنَّ الْعَبْدَ یَقُومُ‏ فَیَقْضِی النَّافِلَةَ فَیُعَجِّبُ الرَّبُّ مَلَائِکَتَهُ مِنْهُ فَیَقُولُ یَا مَلَائِکَتِی عَبْدِی یَقْضِی مَا لَمْ أَفْتَرِضْ عَلَیْهِ.

زمانی که بنده‌ای برخیزد و نماز مستحبی(مثل نماز شب)  را قضا کند، خداوند ازاین بنده به فرشتگان مباهات می کند و می فرماید - ببینید - بنده ی من قضا می‌کند عبادتی را که بر او واجب نکرده بودم.

کافی.ج 3ص 488

رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

 إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَیُبَاهِی مَلَائِکَتَهُ بِالْعَبْدِ یَقْضِی صَلَاةَ اللَّیْلِ بِالنَّهَارِ فَیَقُولُ یَا مَلَائِکَتِی انْظُرُوا إِلَى عَبْدِی یَقْضِی مَا لَمْ‏ أَفْتَرِضْهُ‏ عَلَیْهِ‏ أُشْهِدُکُمْ‏ أَنِّی قَدْ غَفَرْتُ لَهُ

خداوند تبارک و تعالی به فرشتگانش مباهات می کند به وسیله بنده ای که قضای نماز شبش را در روز انجام می دهد و به آنان می فرماید: نگاه کنید به بنده من که قضای نمازی به جا می آورد که بر او واجبش نکرده ام،شما شاهد باشید که من گناهان این بنده را بخشیدم

من لایحضره الفقیه،ج1،ص 498

  • علی سهراب پور

کمال مومن

۱۹
مرداد

امام صادق (علیه السلام)

کَمالُ الْمُؤْمِنِ فى ثَلاثِ خِصال: الْفِقْهُ فى دینِهِ، وَ الصَّبْرُ عَلَى النّائِبَهِ، وَالتَّقْدیرُ فِى الْمَعیشَهِ.
کمال مؤمن در سه خصلت است: آشنا بودن به مسائل و احکام دین، صبر در مقابل شداید و ناملایمات، حساب و کتاب و برنامه ریزی در معیشت و زندگی

أمالى طوسى: ج 2 ص 279.
  • علی سهراب پور

                                 

متاسفانه بسیاری از ما کم و بیش در زندگیمان گناه می کنیم.اما اسلام وظیفه نهی از گناهانی که در اجتماع و علنی صورت می پذیرد را به عهده همه ی مومنین قرار داده است.

یکی از گناهانی که در جامعه ی ما رایج شده است مسئله ی بدحجابی است.در اینکه ریشه ی آن چیست جای بحث و تامل فراوان دارد.اما آنچه که بنده بعد از ساعت ها صحبت با دختران بدحجاب متوجه شده ام آنست که بسیاری هنوز فلسفه و فوائد حجاب و نیز تبعات بدحجابی را نمی دانند و لذا وقتی منطقی فوائد حجاب و تبعات بدحجابی را برایشان می گفتیم در کمال تعجب قبول می کردند و اصلاح.

اما تمام بحث در اینجاست که آیا ما نسبت به دخترانی که در جامعه با حجاب مناسب ظاهر نمی شوند و امکان بحث و صحبت طولانی نیز با آنان وجود ندارد؛وظیفه ای نداریم؟آیا نهی از منکر اینان واجب نیست؟و اصولا آیا نهی آنان تاثیری دارد؟

بدون شک نهی دیگران اگر همراه بادلسوزی و با حفظ شخصیت آنان همراه باشد و نیز اگر سعی کنیم حکمت حجاب را در یکی دو جمله بازگو کنیم قطعا تاثیرگذار است.

بنده سالهاست که تلاش کرده ام این کار را انجام دهم و واقعا برخلاف انتظارم در قریب به اتفاق موارد با پذیرش و تشکر و اصلاح طرف مقابل مواجه شده ام.

" سلام!ببخشید...به نظرم وضع پوششتون مناسب نباشه...می دونید که مردها بوسیله چشم هاشون لذت جنسی می برند و وقتی شما با این وضع بیرون می آیید در واقع بهشون اجازه دادید که با دید بدی نگاهتون کنند...من می دونم شما قطعا این رو نمی خواهید پس نسبت به پوششتون یه کمی بیشتر فکر کنید"

این جمله ای است که من بارها با کمال ادب به دختران بدحجاب خوب کشورم گفته ام.

البته واضح است که ما نمی توانیم به همه تذکر بدهیم اما یک مورد در هر روز که می شود!

ما اگر جرات نهی از منکر را نداریم یا نمی خواهیم وظیفه ی شرعی خویش را انجام دهیم،نباید این اصل مسلم اسلام را زیر سوال ببریم و رفتار خود را خوب جلو دهیم و آن را توجیه کنیم


مقام معظم رهبری:

 

در جامعه اسلامی تکلیف عامه مردم امر به معروف و نهی از منکر با لسان است. چیزی که جامعه ما را اصلاح می کند همین نهی از منکر زبانی است « سال 1371». خدای متعال در زبان این اثر را قرار داده است در امر و نهی این اثر را قرار داده است ما چرا این حکمت الهی را درک نمی کنیم  و حاضر نیستیم از این ابزار عظیم الهی استفاده کنیم.عمل کنید تا ببینید می شود یا نمی شود.

حرف بزنید، بگویید، یک کلمه، بیشتر هم نمی خواهد.لازم نیست سخنرانی بکنید کسی را می بینید خلافی مر تکب می شود، دروغی را ، غیبتی را ، تهمتی را ، کینه ورزی نسبت به برادر مومن را ، بی اعتنایی به محرمات دین را ، بی اعتنایی به مقررات را ، اهانت به پذیرفته های ایمانی مردم را ، پوشش نامناسب را ، هر کدام از این کارها را کسی انجام داد یک کلمه،لازم نیست با خشم باشد، یک کلمه آسان بگویید این کار شما خلاف است، نکنید.شما بگویید، دیگری بگوید گناه در جامعه می خشکد « سال 1370» . تاثیر امر و نهی زبانی اگر انجام گیرد ، از تاثیر مشت پولادین حکومتها بیشتر است «سال 1377».

 

  • علی سهراب پور

*آیه 51 و 52 سوره مبارکه مائده


 یَأَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ الْیهَودَ وَ النَّصَارَى أَوْلِیَاءَ  بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ

 اى اهل ایمان! یهود و نصارى را سرپرستان و دوستان خود مگیرید، آنان سرپرستان و دوستان یکدیگرند [و تنها به روابط میان خود وفا دارند].

وَ مَن یَتَوَلهَّم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنهْمْ  إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ(51)

و هر کس از شما، یهود و نصارى را سرپرست و دوست خود گیرد از زمره آنان است بى ‏تردید خدا گروه ستمکار را هدایت نمى ‏کند. (51)


فَترَى الَّذِینَ فىِ قُلُوبِهِم مَّرَضٌ یُسَرِعُونَ فِیهِمْ یَقُولُونَ نخَشىَ أَن تُصِیبَنَا دَائرَةٌ

کسانى که در دل‏هایشان بیمارى [دورویى‏] است، مى ‏بینى که در دوستى با یهود و نصارى شتاب مى‏ ورزند و مى‏ گویند: مى ‏ترسیم آسیب و گزند ناگوارى به ما برسد [به این سبب باید براى دوستى به سوى یهود و نصارى بشتابیم‏].

 فَعَسىَ اللَّهُ أَن یَأْتىِ‏ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَیُصْبِحُواْ عَلىَ‏ مَا أَسرَّواْ فىِ أَنفُسِهِمْ نَادِمِین‏

 امید است خدا از سوى خود پیروزى یا واقعیت دیگرى [به نفع مسلمانان‏] پیش آرد تا این بیماردلان بر آنچه در دل هایشان پنهان مى‏داشتند، پشیمان شوند

  • علی سهراب پور